इन्फो नेपाल — सञ्चारको सञ्जाल

कलेज पढ्दै गरेकी युवतीको बयान : म त्यो दिन …..

एड्स एक निको नहुने रोग हो जसको लक्षण शरीरमा धेरै वर्षसम्म लुकेर बस्न सक्छ। यो रोगको सा’मना ग’रिरहेकी महिलाको द’र्द’नाक कथाले मु’टु नै ढु ङ्गा भएका व्यक्तिको छाती पनि प’ग्लिनेछ। कलेजका दिनमा भएको एउटा गल्तीले यी महिलाको पूरै जीवन सधैका लागि बदलिदियो । एक दिन अचानक टा’उ’को दुख्यो । म र मेरो रुममेटले लामो समयदेखि भोकै बसेकोले यस्तो भएको हो भनी सोचे, त्यसैले हामी क्या’फेटेरियामा गयौं। तर, केही समयपछि बे’हो’स भएँ । क्याम्पस स्वास्थ्य केन्द्रका नर्सले मलाई म ग’र्भव’ती नभएको तर मलाई यु’रि’नरी ट्र्या’क्ट इ’न्फे’क्सन (यूटीआई) भएको बताईन । त्यसपछि मलाई ए’न्टि’बायो’टिक दिएर घर पठाइयो । तर, केही हप्तापछि अ’चानक मेरो तौल घ’ट्न थाल्यो । म धेरै बिरामी परें। म नराम्रो कुरा खान्छु भनेर मानिसहरूले मलाई जिस्काउन थाले। म धेरै बे’चैन र नर्भस थिएँ। मलाई केहि नराम्रो हुन लागेको जस्तो लाग्यो, तर मैले मनबाट ड’र नि’का’ले। दुई महिनापछि म अचानक राम्रो महसुस गर्न थाले। म त्यो बर्षको अन्तमा ग’र्भव’ती भएँ, त्यो र’हस्य’म’य रोगको लगभग एक वर्ष पछि। यसबारे अनुसन्धान गर्न मैले स्थानीय स्वास्थ्य विभागलाई स’म्प’र्क गरें। उहाँ यति व्यस्त हुनुहुन्थ्यो कि उहाँले मलाई पहिलो ग’र्भाव’स्था परीक्षणको लागि धेरै मिति दिनुभयो। त्यहाँ मेरो हेरचाह गर्ने कोही थिएन र कुनै प’रीक्षण गरिएको थिएन। जुलाईमा मैले स्थानीय अस्पतालमा छोरीलाई जन्म दिएँ र उनको सबै परीक्षणहरू त्यहाँ नियमित रुपमा गरियो। त्यसैबेला डाक्टरहरूले मलाई ए’चआ’ईभी पो’जे’टिभ भएको थाहा पाए, किनभने मेरो बच्चाको शरीरमा ए’न्टिब’डीहरू थिए । जसरी सबै बच्चाहरूले उनीहरूको आफ्नै प्रतिरोधा’त्मक क्षमता विकास गर्नु काम गर्छन्। र’ग’तमा ए’चआ’ईभी एन्टिबडीको उपस्थितिले भाइरस मेरो आफ्नै शरीरमा भएको प्रष्ट भयो। केही महिनासम्म, मैले मेरी छोरीलाई नियमित रूपमा परीक्षण गराएँ र उनलाई ए’न्टिरे’ट्रोभा’इरल औ’ष’धिहरू लगाइदिएँ ताकि मेरो बच्चाले आफ्नै ए’चआ’ईभी ए’न्टिब’डीहरू विकास गर्न नपरोस्। यदि उनको शरीरले आफ्नै ए’न्टिब’डीहरू बनाएको भए, यसको मतलब उनी पनि ए’चआ’ईभी पो’जिटि’भ भइन्। तर, परीक्षण गर्दा उनको रिपोर्ट नेगेटिभ आएको थियो । यही क्रममा मेरो दिमाग फेरि त्यो घटना सम्झे जब म कलेजमा बिरामी परेँ र मेरो तौल द्रु’त गतिमा घट्न थाल्यो । त्यसबेला मेरो दिमागमा यो ए’चआ’ईभी संक्रमणको लक्षण हुन सक्छ भन्ने कहिल्यै आएन। यो सबै भएको केही हप्ता अघि, मैले एक रात ‘स्ट्या’न्ड ग’रें। मैले असुरक्षित यौ’ ‘न स’म्प’र्क ग’रें। महिलाले भनिन्, ‘मैले पुरुषलाई प्रो’टे’क्सन (क’ण्ड’म) प्रयोग गर्न भनेको थिएँ। ऊ उठ्यो र कोठाबाट बाहिर निस्क्यो, मानौं ऊ सुरक्षा खोज्न गएको थियो। तर मैले जाँच गरिनँ। म त्यो क्षणको म’जा लि’न चा’हन्थेँ। भोलिपल्ट बिहान, मैले बाथरूममा प्याक गरिएको क’न्ड’म देखेँ। त्यसैले मलाई ए’चआ’ईभी कसरी लाग्न सक्छ भन्ने थाहा थियो। म धेरै ड’रा’ए र मेरो मृत्युको बारेमा सोच्न थाले। एचआईभी पत्ता लागेपछि, मैले लगभग एक वर्षसम्म ए’ड्स हेरचाहमा विशेष क्लिनिक फेला पार्न सकिन। त्यसपछि मैले ‘स्वास्थ्य परिवार’ नामक कार्यक्रम छनोट गरें जसले मलाई एक सामाजिक कार्यकर्तासँग जोड्यो र छोरीको पालनपोषणको क्रममा मलाई समर्थन गर्यो। आफूलाई भावनात्मक रूपमा आहत हुनबाट जोगाउन, मैले पहिले आफ्नो बारेमा मानिसहरूलाई बताउन थालें, जससँग मेरो लामो समयदेखि चिनजान थिएन। यदि उसले म संग दुरी कायम राखेको भए मलाई धेरै चो’ट ला’ग्ने थिएन, किनकि मलाई यसको कारण थाहा थियो। कसैलाई लागेन कि म पुरानो रोग संग बाँचिरहेको छु। तैपनि, मैले महसुस गरेको क’लं’क धेरै पी’डा’दा’यी थियो। कहिलेकाहीँ यस्तो लाग्थ्यो कि मलाई के भयो त्यसको लागि म जिम्मेवार छु र म मायाको योग्य छैन। तर म मेरो परिवारप्रति धेरै आभारी छु कि उनीहरूले मलाई यो रोगको साथ स्वीकार गरे र उनीहरूको हेरचाहले मलाई फेरि राम्रो जीवन सुरु गर्ने विश्वास दिलायो। मेरो सामाजिक कार्यकर्ताको साथमा, म ए’चआ’ईभी सं’क्रमित समुदायको हिस्सा बनें। त्यहाँ धेरैको अनुभव सुनेपछि थाहा भयो, हामीमध्ये धेरै दबिएका छन्, लुकेका छौँ । त्यसपछि म आफैंले आफ्नो कथा मानिसहरूलाई सुनाउन थालेँ ताकि उनीहरू एक्लो महसुस नहोस्। यो मेरो लागि अप्ठ्यारोबाट बच्ने बाटो बन्यो। मेरो कथा स्थानीय पत्रिकामा छापिएको थियो । मैले यसलाई चर्च समूह र धेरै विद्यालयहरूसँग साझा गरें। मैले मानिसहरूलाई यो रोगको सि’का’र हु’न सक्छ भनेर सचेत गराउन थालें। मलाई राम्रोसँग याद छ कि जब मैले पहिलो पटक ए’चआईभी’को बारेमा सुने, म धेरै ड’रा’एको थिएँ। तर मलाई पनि चि’न्ता लागेको थियो । वास्तवमा, म जस्तो व्यक्तिलाई ए’चआ’ईभी लाग्दैन भन्ने विश्वास थियो। जब मैले पहिलो पटक मानिसहरूलाई मेरो कथा सुनाउन थाले, मेरो ध्यान मेरो जवान उमेर र यौ’ ‘न अ’नुभ’वको कमीमा थियो। म त्यो रा’तको बारेमा बारम्बार सोच्थें। तर त्यसलाई पार गर्ने कुनै उपाय थिएन, मैले सिकेको एउटै कुरामा मात्र काम गर्न सक्छु। म अब एक मान्छेको प्रेममा छु। साँचो कुरा के हो भने, मैले एक जना केटासँग एक ना’इ’ट ‘स्ट्या’न्ड गरें जो धेरै आकर्षक थियो, उसको बारेमा थाहा नपाए पनि। यो गल्तीको लागि मलाई र त्यो व्यक्तिलाई क्षमा गर्न मलाई पाँच वर्ष लाग्यो। दर्शकहरूबाट कसैले मलाई त्यो व्यक्तिको बारेमा सोध्दा म उहाँसँग रिसाउँछु। तर मलाई आशा छ कि उनी अझै जीवित छिन्, सुरक्षित छन्। मलाई आशा छ कि उसलाई चाहिने सहयोग पाइरहेको छ। उसले प्रेम र स्वस्थ सम्बन्धको अनुभव प्राप्त गरिरहेक छ। मैले सन् २०१२ मा विवाह गरें । आफै ए’चआ’ईभी संक्रमित व्यक्तिबाट। हामीले हरेक पाइलामा एकअर्कालाई साथ दियौं । दु’र्भा’ग्यव’श २०१९ मा उसको निधन भयो। आजकल मेरी छोरी स्वस्थ छिन् र हाई स्कूल पुगेकी छिन् । म दिनको एक च’क्की’ले ए’चआ’ईभी व्यवस्थापन गर्छु। म वर्षमा दुई पटक डाक्टरबाट जाँच गराउँछु। एड्स निको हुदैन तर यसको मतलब यो होइन कि यो एचआईभी संग बाँच्ने व्यक्तिको लागि मृ’त्यु हो। यो पुरानो रोग हो। यसबाट बाँच्ने उपायहरू धेरै उपलब्ध छन्, जसको मद्दतले तपाईंले प्रतिरक्षा प्रणालीलाई बलियो बनाएर भाइरसलाई बढ्नबाट रोक्न सक्नुहुन्छ। तर यसको कुनै उपचार छैन । भाइरस अझै पनि तपाईंको शरीरमा रहनेछ। तर अहिलेको युगमा एचआइभी सङ्क्रमित व्यक्तिले सुरक्षाका साथ शा’री’रि’क स’म्ब’न्ध राख्न सक्छन् । सन्तान जन्माउन र सुखी जीवन बिताउन सकिन्छ ।

सम्बन्धित समाचार

नुवाकोटमा हेलिकप्टर दुर्घटना, पाँच जनाको मृत्यु

काठमाडौं । नुवाकोटको शिवपुरी गाउँपालिका वडा नम्बर-७ सूर्यचौरमा हेलिकप्टर दुर्घटना भएको छ । काठमाडौँबाट अपराहन्न १ बजेर १४ मिनेटमा नुवाकोटको स्याफ्रोबेसीको लागि उडेको एयर डाइनेस्टीक…

इन्फो नेपाल संवाददाता

साउन २२ गते मङ्गलवारको भाग्यफल

मेष, मिथुन, कर्कट र वृश्चिक राशिका लागि सकारात्मक दिन। मेषलाई हैसियत बृद्धि, मिथुनलाई आम्दानी वृद्धि, कर्कटलाई प्रसिद्धि र सम्मान, वृश्चिकलाई कारोबारमा फाइदा हुनेछ। सिंह, तुला, धनु…

ज्यो. प. धुर्वराज सुबेदी

English

Nepal Flood 2026: Full Timeline Explained

KATHMANDU — At around 8:40 am on August 26, 2026, a destructive surge entered Nepal through the Bhote Koshi River in Rasuwa, carrying water, mud, rocks and other debris into the Tr…

Info Nepal

त्रिशूली दुर्घटनामा बेपत्ता युवतीको कुशको शव बनाइ अन्त्येष्टि

बारा | गत शुक्रबार चितवनको सिमलतालमा भएको बस दुर्घटनामा बेपत्ता भएकी एक युवतीको कुशको शव बनाएर अन्तिम संस्कार गरिएको छ। त्रिशूली नदीमा बससँगै खसेको आठ दिनपछि पनि फेला नपरेपछि बाराक…

इन्फो नेपाल संवाददाता