काठमाडौं | बर्दघाट सुस्तापूर्वको कावासोतीमा एक विशाल पेन्डुलम झुण्डिएको छ – तर यो घडीको होइन, राज्यको ६८ लाख रुपैयाँको हो। कावासोती नगरपालिका–१ बालुवाडाँडामा तीन वर्षअघि निर्माण गरिएको ६० फिट अग्लो भ्यूटावर आज एक बेवारिसे संरचनामा परिणत भएको छ, जसले विकासका नाममा हुने अन्धाधुन्ध खर्चको प्रतीकात्मक उदाहरण प्रस्तुत गरेको छ।
यो टावर, जसले स्थानीय अर्थतन्त्रलाई गति दिने र पर्यटन प्रवर्द्धन गर्ने आशा जगाएको थियो, अहिले निराशाको प्रतीक बनेको छ। स्थानीयवासी जितुमाया रानाको आँखामा झल्किने निराशा र पीडा यस परियोजनाको वास्तविकतालाई बयान गर्छ। उनको सपना थियो – रमाइलो वातावरण, आर्थिक अवसर र समृद्धिको। तर आज उनी र उनका छिमेकीहरू डरको छायामा बाँच्न बाध्य छन्, जहाँ एक समय आशाको किरण देखिएको थियो।
भ्यूटावरको दुर्दशाले नेपालको विकास योजनामा देखिने योजना बनाउने तर कार्यान्वयन नगर्ने प्रवृत्तिलाई उजागर गरेको छ । यो केवल एउटा भौतिक संरचना होइन, यो त्यो सपनाको प्रतीक हो जुन अधुरै रह्यो। हरेक दिन, सयौं आन्तरिक पर्यटकहरू यहाँ आउँछन्, तर पाउँछन् केवल एक उपेक्षित स्मारक, जसले विकासको नाममा भएको फजुल खर्चको याद दिलाउँछ।
स्थानीय प्रशासन अहिले यस समस्याको समाधान खोज्दैछ। तर प्रश्न उठ्छ – के यो प्रयास पर्याप्त छ? के यो समयमै आएको छ? वा यो अर्को निरर्थक प्रयास हुनेछ, जसले थप सार्वजनिक धन खेर फाल्नेछ?
यो भ्यूटावर अब केवल एक संरचना मात्र होइन। यो हाम्रो विकास योजनाहरूमा रहेको खोक्रोपन, प्राथमिकताहरूको भ्रम, र कार्यान्वयन क्षमताको कमजोरी हो । विकासको बाटोमा हामी कति पछाडि छौं, र हाम्रो प्रगतिको घडी कति ढिलो चलिरहेको छ भन्ने यो ६८ लाखको पेन्डुलमले देखाउछ ।
